Terapia widzenia

Rehabilitacja wzroku (terapia widzenia) polega na jego ćwiczeniu, tj. rozwijaniu umiejętności posługiwania się nim. Jej celem jest zwiększanie skuteczności wykorzystywania widzenia w codziennym funkcjonowaniu osoby słabowidzącej.

 

Po dokonaniu oceny aktualnego funkcjonowania wzrokowego należy opracować program intensywnej stymulacji wzroku. Starannie dobrane, uporządkowane ćwiczenia powinny ułatwić słabowidzącemu posługiwanie się wzrokiem na różne odległości i wykonywanie codziennych czynności.

 

Rehabilitacja wzroku obejmuje:

  • stymulowanie do patrzenia,
  • stymulowanie widzenia,
  • rozwijanie podstawowych sprawności wzrokowych związanych z kontrolowaniem ruchów gałek ocznych (lokalizowanie bodźca, fiksacja, śledzenie, zbieżność, przenoszenie spojrzenia, wodzenie,przeszukiwanie),
  • kształtowanie i doskonalenie percepcji przedmiotów trójwymiarowych,
  • kształtowanie i doskonalenie percepcji form dwuwymiarowych (ilustracje),
  • rozwijanie pojęć (identyfikowanie i nazywanie przedmiotów),
  • doskonalenie pamięci wzrokowej,
  • osiąganie większej sprawności wzrokowej (m.in. identyfikowanie obiektów na obrazkach, dobieranie obiektów i obrazków według określonych cech, odnajdywanie szczegółów na obrazkach prostych i złożonych, dopełnianie wzrokowe
  • rozróżnianie i identyfikowanie związków zachodzących na obrazkach, znakach abstrakcyjnych i figurach),
  • ocenę i modyfikację najbliższego otoczenia dziecka, by dopasować je do potrzeb i możliwości wzrokowych dziecka.

 

Ćwiczenia usprawniające wzrok dobiera się zależnie od etapu rozwoju widzenia, na którym znajduje się dziecko słabowidzące. Stymulując dziecko, należy zadbać o warunki, które sprawią, że stymulacja będzie bardziej efektywna. Ćwiczenia szczególnie z małymi dziećmi, powinny odbywać się w miłej atmosferze zabawy.